جناب آقای حق نگر؛ به کجا چنین شتابان؟

امین آل شمس ؛ سایت خبری – تحلیلی شیراز۱۴۰۰ : شوراهای شهر و روستاها به منظور ایجاد بستری برای رشد و توسعه نقاط شهری و روستایی ایجاد شدند تا با انتخاب افراد از سوی شهروندان و ایجاد یک پارلمان محلی به امور جاری رسیدگی بهتری شود و با اتخاذ تصمیمات مناسب و بجا موجب پیشرفت روزافزون دیار خود شوند.

در این مسیر بی تردید تخصص، تجربه و تدبیر افراد انتخاب شده نقشی مهم و اساسی در بازدهی این شوراها را دارد و هر پارلمانی که از افراد خبره تر و موثرتری تشکیل شده باشد بی تردید شهر را با سرعت بیشتری در مسیر توسعه قرار می دهد.

اکنون که که به سال ۲ پایانی عمر شورای چهارم شوراهای شهر و روستا رسیده ایم و سال آینده و همزمان با انتخابات ریاست جمهوری شاهد برگزاری انتخابات دوره پنجم آن خواهیم بود، آنچه مشخص است شورای شهر شیراز به هیچ عنوان نتوانسته نقش درخور توجهی در تغییر شیراز و توسعه آن ایجاد کند و پروژه های هدف ۹۰ و سپس برنامه ۵ ساله نیز با موفقیت چندانی روبرو نشده و حتی برخی از طرحهای هدف ۹۰ مانند تقاطع مطهری و بوستان های چندهکتاری نظیر ۵۰ هکتاری برف فروشان حتی عملیات اجرایی آنها نیز شروع نشده و شیراز آنگونه که باید و شاید پیشرفت نکرده و شکل جدید به خود نگرفته است.

ساخت چندین تقاطع که هرچند باعث تغییر فضای شهری شیراز شدند، اما بی تردید کمترین کاری است که شورا می بایست در ازای دریافت عوارض های میلیاردی برای شهروندان اجرا می کرد و به غیر از این تقریبا هیچ تغییر چشمگیری در شهر مشاهده نشد. نه به وضعیت رودخانه خشک رسیدگی شد، نه فضای تفریحی جدیدی ایجاد گردید، نه المان شاخصی پدیدار شد و نه زیباسازی و نورپردازی شهر طعم تحول را چشید!

شاید که نه، بی تردید یکی از مهمترین دلایل این وضعیت اعضای شورای هستند که مشخص نیست دل مشغولی های آنها چیست و چه در سر می پرورانند که باعث شده وضعیت شیراز به این گونه درآید! در خاطر نویسنده هست که در بازدید اعضای شورای شهر از پروژه خط یک مترو در سال ۹۲ یکی از اعضای شورا پیشنهاد استفاده از تونلهای حفاری شده را به عنوان مسیرهای دوچرخه سواری تا زمان ریل گذاری ارائه داد و یا اینکه در هنگام حضور در ایستگاه مترو گل سرخ از ایده اجرای المان ۴۵ متری شهید دوران به شدت انتقاد کرده و آن را بی اساس دانسته بود.

یکی از اعضای شورای شهر که هر از چندگاهی شاهد نطق های عجیب و رویایی او درباره مسائل شهری هستیم در جلسه این هفته شورای شهر، عجیب ترین و توهین آمیزترین کلام ها را بر زبان خود جاری ساخت که باعث واکنش اعضای شورا و خبرنگاران شد. محمد حق نگر در اظهاراتی تعجب برانگیز ازدواج مردان افغان با زنانایرانی را تایید کرده و گفته بود : “باید از آنان تشکر کرد که میآیند و زنان ایرانی را میگیرند.”وی تاکید کرد: “باید ممنون باشیم زمانی که مردان ایرانی به بحث ازدواج ورود نمیکنند و رغبتی به این امر نشان نمیدهند و زیر بار مسئولیت نمیروند مردان افغان زنان ایرانی را میگیرند.”

به دنبال سخنان این عضو شورا، خبرنگاران و بعضی حاضران در صحن شورایشهر به این اظهارات اعتراض کردند که این امر موجب شد حقنگر در جمع خبرنگاران حاضر شود و ضمن عذرخواهی سخنانش را اینگونه تصحیح کند: “منظور بنده این بود که در وانفسایی که جوانان به امر ازدواج تن نمیدهند چه اشکالی دارد جوانان متدین افغان بیایند و با زنانایرانی ازدواج کنند.”

این نگاه توهین آمیز به زنان ایرانی که باید افتخار کنند افرادی با تابعیت افغان که انواع مشکلات را در کشور ایجاد کرده اند، با آنان ازدواج کنند بحثی است جدا و این موضوع که چه شده اعضای شورای شهر مشکلات ریز و درشت شهر را فراموش کرده و به این صحبتها روی آورده اند نیز بحثی دیگر است که شاید پاسخ آن را در انتخابات سال آینده شورای شهر به خوبی دریافت کنیم.

آنچه مشخص است بسیاری از ۲۱ عضو شورای شهر تقریبا خاموش هستند و هیچگاه نامی از آنها در صحن علنی شورای شهر و یا در مطبوعات و خبرگزاری ها برای پیگیری مشکلات و امور شهر دیده نمی شود و معلوم نیست این افراد به چه دلیل به عضویت شورا درمی آیند، مسوولیتی که بارسنگینی بر دوش آنها محسوب شده و حق حدود ۲ میلیون نفر شهروند شیرازی و حومه آن را شامل می شود.

بد نیست اعضای شورای شهر ابتدا سفری به شهرهای پیشرفت جهان داشته باشند و یا تصاویر آن را در دنیای وب مشاهده کنند تا بدانند شهری مانند شیراز چقدر تا معیارهای جهانی شدند فاصله دارد و البته از این فاصله بیشتر، فاصله تفکر اعضای شورای شهر برای مدرن شدن شیراز و پیشرفت آن است که شاید به چند صد سال نوری برسد.

اما شورای شهر در جلسه این هفته خود به استفاده از توان علمی دانشگاهیان رأی نداد تا افتخاری دیگر در کارنامه خود به جا بگذارد!

اکنون باید در انتظار نشست و دید که در انتخابات سال آینده شورای شهر چه افرادی کاندیدا شده و شهروندان چه کسانی را به شورای شهر می فرستند.